تعاریف برنامه ریزی

124 (16)

-برنامه ریزی عبارت از پویش هدایت عقلایی سازوکار تصمیم گیری در امور توسعه اقتصادی-اجتماعی در ابعاد زمانی بلند مدت ، میان مدت و کوتاه مدت به منظور بهره برداری منطقی و هماهنگ از امکانات و منابع برای تامین نیازمندی های عمومی و اساسی جامعه است.
معصومی اشکوری ، سید حسن ؛ اصول و مبانی برنامه ریزی منطقه ای ، انتشارات پیام ، چاپ چهارم ، ۱۳۸۷ ، صفحه ۳۲-۳۳
– برنامه ریزی عبارت از یک فرآیند آگاهانه است که به منظور دستیابی به اهداف معین و مشخص ، انجام یک سلسله اقدامات و فعالیت های مرتبط به یکدیگر را در آینده پیش بینی می کند . ( همان، ص ۳۳ )
– برنامه ریزی عبارت است از سازوکار مشارکت نهادها و دستگاه های مختلف دولتی و غیر دولتی در فرآیند تصمیم سازی و تصمیم گیری های امور توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور . ( همان ، ص ۳۳ )
– برنامه ریزی عبارت است از فرآیند پیش بینی انجام فعالیت هایی در آینده مشخص بر اساس پدیده های گذشته ( رویدادها و روندها ) با در نظر گرفتن حال و احتمالات آینده به منظور تحقق هدف های معین .
(همان، ص ۳۵ )
– برنامه ریزی عبارت است از ارائه طرقی برای عملیات آینده که متضمن نتایج معین با هزینه مشخص و در دوره زمانی معلوم است .
( سلطانی ، حسن ؛ کشاورز ، یوسف ؛ اصول سرپرستی و سرپرستی سازمان ، انتشارات موسسه کتاب مهربان نشر ، چاپ دهم ، زمستان ۱۳۸۷ ، صفحه ۴۷ )
– برنامه ریزی را پیش بینی اهداف آتی سازمان و راه های رسیدن به این اهداف از طریق تلاش های ذهنی شامل خلاقیت و نوآوری و انتخاب بهترین گزینه دست یابی به آن است . ( همان ، ص ۴۸ )
– برنامه ریزی با سه ویژگی همراه است ؛ ۱٫ برنامه ریزی ماهیتاً با پیش بینی همراه است ۲٫ برنامه ریزی یک نظام تصمیم گیری است ۳٫ برنامه ریزی بر نتایج مطلوب آینده تاکید دارد . ( همان ، ص ۴۷ )
– برنامه ریزی ، فرآیندی برای نیل به آینده ای مطلوب است .
( شیعه ، اسماعیل ؛ کارگاه برنامه ریزی شهری ، انتشارات دانشگاه پیام نور ، چاپ پنجم ، آبان ۱۳۸۷ ، صفحه ۲ )
– برنامه ریزی عبارتست از کوشش آگاهانه و تنظیم شده برای انتخاب بهترین راه ها جهت رسیدن به هدف های مشخص توسعه اقتصادی-اجتماعی .
( مطیعی لنگرودی ، سید حسن ؛ برنامه ریزی روستایی با تاکید بر ایران ، انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد ، چاپ اول ، زمستان ۱۳۸۲ ، صفحه ۱۵ )
– برنامه ریزی عبارت است از پویش هدایت عقلایی مکانیسم تصمیم گیری ، در امور توسعه اقتصادی-اجتماعی ، در ابعاد زمانی بلند مدت ، میان مدت و کوتاه مدت ، به منظور بهره برداری منطقی و هماهنگ از امکانات و منابع ، در جهت تامین نیازمندی های عمومی و اساسی جامعه.
( پولادژ ، محمد ؛ آینده نگری رشد و توسعه در سیستم برنامه ریزی ، چاپ صنوبر ، ۱۳۶۷ ، صفحه ۱۰۳ )
– برنامه ریزی یعنی تصمیم گیری و اجرای اموری که آینده ای بهتر با رفاهیت بیشتر را برای جامعه و فضای انسانی به ارمغان می آورد .
( مطیعی لنگرودی ، سید حسن ؛ برنامه ریزی روستایی با تاکید بر ایران ، انتشارات جهاد دانشگاهی مشهد ، چاپ اول ، زمستان ۱۳۸۲ ، صفحه ۱۶ )
– برنامه ریزی را عبارت از کوششی در جهت انتخاب بهترین برنامه ها درجهت رسیدن به هدف های مشخص بدانیم که ممکنست این کوشش ها و برنامه ها ، تا مرحله ی نهایی هدف نیز پیش نرود ، بلکه گام هایی در جهت رسیدن به آن باشد .
( شیعه ، اسماعیل ؛ مقدمه ای بر مبانی برنامه ریزی شهری ، انتشارات علم و صنعت ایران ، چاپ چهاردهم ، ۱۳۸۳ ، صفحه ۸۵-۸۶ )
برنامه ریزی در یک مفهوم کلی یعنی پیش بینی راه ها ، روش ها و امکانات برای رسیدن به یک یا چند هدف .
گردآوری:شورش فاتحی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *